De fotograaf

Wie is nu toch die fotograaf...



Je ziet ze bij diverse wedstrijden voorbijkomen. Meestal rustige mensen die zich met een enorme tas nestelen in de buurt van de wedstrijdtafel om de voorbereiding te treffen voor een dagje turnfotografie.


Na die voorbereiding zoeken ze de mooie plekjes uit om zodoende ook de mooiste foto te kunnen maken.

Vaak begint die voorbereiding eigenlijk al een paar dagen van te voren. Uitzoeken van de wedstrijd, kijken of je nog iets bijzonders voor moet huren (denk aan een ander lens omdat het een donkere hal is), camera checken op de instelling en of de batterijen volledig opgeladen zijn. Geheugenkaarten leeg maken en de tassen klaar zetten. Voorbereiding treffen op de pc, mappenstructuur maken, foto’s van de wedstrijd daarvoor verplaatsen naar de server. De website al vast inrichten waar ze komen te staan en de eerste pagina deels opmaken zodat de mensen kunnen zien welke wedstrijd het betreft. Ook altijd handig is, even kijken op de deelnemerslijst, wie doen er allemaal mee. Want als je weet wie er meedoen, kan je de turnsters al vooraf informeren dat je aanwezig bent bij de wedstrijd. Sinds een half jaar doe ik dat nu middels Facebook. En dat is een aardig succes. 

Uw Favoriete Foto

Paul Esveldt

Wat ik dan doe, is een evenement aanmaken voor de betreffende wedstrijd, vervolgens “tag” ik dan de verenigingen die daarbij aanwezig zijn. Iedereen die de werking van Facebook kent, weet dat het onderwerp dat je aanmaakt bij iedereen binnen komt als een melding. Vaak zie je dan ook dat mensen het like-en en zodoende verspreid zich dat in de turnwereld en zijn de dames voorbereid, tevens bouw je zo ook een beetje naamsbekendheid op. Voor de dames kan het erg handig zijn voorbereid te zijn want ze weten dan dat ze niet alleen de oefeningen goed moeten uitvoeren maar ook een stukje passie en vreugde er bij in moeten mixen want als je die drie vaardigheden laat zien dan krijg je fantastische foto’s. En heel misschien zijn ze iets minder nerveus dan dat ze plotseling een fotograaf zien. En hele slimme turnsters, die maken er zelfs gebruik van… die vertellen je namelijk in welke hoek je het beste kan gaan zitten voor precies die sprong die ze graag op de foto willen hebben.


En dan begint de wedstrijd, spanning stijgt iets, je kijkt bij het in turnen al wie enthousiast bezig is, welke groep goed bezig is. Wie en welk onderdeel is nu mooi om op de foto te zetten. Hoe is het licht, met welke snelheid kan ik maximaal fotograferen? Hoe snel zijn de dames (1e divisie of 6e divisie maakt wel een heel verschil), hoe ziet de oefening er uit. Is de verplichte oefenstof of vrij? Allemaal zaken waar je rekening mee moet houden. En als laatste wil je zoveel mogelijk turnsters er op hebben of ga je voor de mooiste oefening? Dat laatste is misschien wel het lastigste, je wilt namelijk van iedereen minimaal een paar mooie foto’s. Vaak lukt dat maar soms ook niet en dat kan dan best teleurstellend zijn denk ik zo.

Maar… de turndag is voorbij… vaak een dag die start om een 6:30, vervolgens een rit van uit het Oosten naar de plaats van bestemming, Amsterdam, Nieuw Leusden, Duiven etc. jullie kennen het allemaal wel. Dan van 9 tot 18 uur of soms 21 uur op je scherpst klaar zitten voor DE foto van de dag. Tussendoor snel ff wat drinken en eten en door naar het volgende blok. En dan … na de laatste wedstrijd van het laatste blok, vaak 7000 a 8000 foto’s verder weer terug naar huis. Thuis aangekomen alle foto’s eerst maar eens kopiëren naar de pc. In de tussentijd iedereen op de hoogte brengen dat het wederom een geslaagde dag was. Want dat is het wel altijd. Vaak zie je op zo’n dag van alles, succes en falen alles wat bij zo’n topsport hoort. Want wat is het knap wat al die turnsters laten zien, die kracht en souplesse, echt super. Mijn respect hebben jullie!


De dag er na begint het doorlopen van alle foto’s alle (in mijn optiek) slechte foto’s eruit en een aantal goede apart zetten. Die goede komen dan per blok op Facebook te staan zodat iedereen een indruk heeft van de gemaakte foto’s. De rest van de foto’s komen dan op de site te staan om te kunnen bestellen. Pas als de foto’s besteld zijn doe ik tegenwoordig de aanpassingen van kleur, belichting en kadrering. Uiteraard zijn deze drie instelling van groot belang bij de voorinstelling, want als die al goed is hoef ik uiteraard later minder aan te passen. Dus… goede voorbereiding is het halve werk. En nu maar hopen dat de foto’s bevallen.


Nu kan ik me voorstellen dat iedereen, die dit nu allemaal heeft gelezen, denkt zo dat kost veel tijd! Dat klopt, dat kost het ook, maar het is zo leuk om te doen, dat ik er graag tijd en geld aan besteed om dit goed te doen. Met andere woorden ja, je moet wel een beetje gek zijn.
Maar wat wil je, ik kan mij nog de eerste wedstrijd herinneren. 2011, NK in Deventer, op uitnodiging van een vriendin waarvan de dochters bij SVOD turnde. Wat ontzettend mooi! Vanuit dat punt langzaam alles opgebouwd. Daar waar mogelijk professioneel spul aangeschaft (dat was wel ff slikken). Toevallig ook nog een dochter die ook steeds hoger ging turnen en zo rolde het balletje steeds harder richting het punt waar we nu zijn.


p.s. weet je wat mij eigenlijk nog niet echt gelukt is… een goede foto van mijn dochter te maken tijdens het turnen. Is dat niet erg grappig?